چیزهایی هست که نمی دانی ...

یادمه دو سال پیش به یه حدی از عرفان رسیده بودم که ماه رمضونی بعد افطار، آخر شب، نزدیک اذان صبح کاسه کاسه از این یخ قالبی ها صرف می کردم... البته باید اعتراف کنم که از ترس بابای عزیزتر از جان اکثریت مواقع یواشکی نوش جان کردم و باز معترفم که مامان عزیزتر از جان رو هم خیلی حرص دادم خداوند بر جوانی من ببخشاید!

بدیش اینه که وقتی داری از شدت سرماخوردگی می میری، نفست بالا نمی یاد و راه گلوت شده اندازه یه نی نوشابه باز وقتی می خوای قرص ادولت کولد خودسرانه و دکترمآبانه بخوری اول یه لیوان آب یخ بریزی بعد قرص رو بندازی بالا،اصلا اشک تو چشمات جمع میشه!  و خدا نکنه اون موقع کسی از اعضای خانواده ببینتت که روزگارت پای خودته :)